روز من قصۀ تنهائيها

 مانده بر خاك و اسير ساحل

 ماهيم. ماهي دور از دريا

 هيچكس با دل آوارۀ من لحظه اي همدم و همراه نبود

 هيچ شهري به من سر گردان ، در دروازۀ خود را نگشود....

 _{اين گل سرخ من است دامني پركن از اين گل
كه بري خانه دشمن كه فشاني به دوست
راز خوشبختي هركس به پراكندن اوست
 تو هم اي خوب من ' اين نكته به تكرار بگو
اين دل آويزترين شعر جهان را همه وقت}

گر باد بودم مي وزيدم

        اگر ابر بودم مي باريدم

             اگر خورشید بودم مي تابيدم

                   اگر خدا بودم مي آفريدم تا بدوني

                                                   دوستت دارم

اگر ابر بودي به انتظار اشکت مي نشستم

اگر خورشید بودي در پرتوات خود را گرم مي کردم

اگر باد بودي چون برگ خزان خود را به دستت مي سپردم

اگر خدا بودي به تو ايمان مي آوردم تا بدوني

                                                    دوستت دارم

اگر هيچ بودي از تو ابر سپيدي مي ساختم

            از تو خورشید باشکوهي به وجود مي آوردم

                                    تو را نسيم ملايمي مي کردم

                                        از تو خدايي بزرگ مي ساختم

                         تا بدوني که فقط تو رو دوست دارم

تقدیم به کسی که دوستش دارم

بیتوته ای زیر پلک چشمانت بنا کرده ام

          و با مردمان چشمت به زندگی نشسته ام

                              پس هیچ گاه چشمانت را به گریه وامدار

                                                   زیرا در یک چشم بر هم زدن

                                                               سقف آرزوها بر سرم آوار خواهد شد

از پشت پر چین سالهای کوچ

از آنسوی بی کسی همراه با اولین نسیم وصل

و برای گلدان خالص دلت

هزار سبد گل مهر تحفه خواهم آورد

پس همیشه منتظر باش منتظر آخرین شبنم برگ...

خوب بگذریم بریم سر اصل مطلب:

 من این وبلاگو راه انداخته بودم که در مورد عشق پاکمونو بگیم ولی خوب انگار....

 خیلی هم سعی کردم ولی دیگه زیاد پافشاری نمی کنم چون می خوام راحت باشی

 ولی (ح) از دلم نیومد وبلاگو حذفش کنم حالا بستگی به تو داره

 می تونی بعضی وقتها مطلبی خواستی بهش اضافه کنی

 و یا اصلا حذفش کنی هر جور دوست داری....

                                                 خداحافظ ......

حرف هايي است براي نگفتن و ارزش عميق هر کسي به اندازه حرف هايي است که براي نگفتن دارد.

ستاره به چشم کوچک مي نمايد اما اين گناه چشم است نه کوچکي ستاره!.

ادب خرج ندارد ولي همه چيز را خريداري مي کند .

وقتي شطرنج تمام مي شود ، شاه و سرباز را در يه کيسه يا قوطي مي اندازند.

اشکال شتر اين است که کوهان خودش را نمي بيند .

بيچاره انسان در جواني نادان است در پيري ناتوان .

کسي که کم دارد فقير نيست فقير کسي است که زياد مي خواهد.

دوست آن است که راست بگويد نه آنکه دروغ تو را راست شمرد.

بعيد نيست در آب آرام هم تمساح وجود داشته باشد .

آن که عشق مي کارد اشک درو مي کند .

هيچ چيز در اين دنيا اتفاقي نيست .

نخستين گام براي از ميا برداشتن يک ملت، پاک کردن حافظه ي آن است.

مردان اسرار ديگران را حفظ مي کنند و زنان اسرار خود را .

تا وقتي در رودخانه هستي به بچه تمساح توهين  نکن.

مانند ابر بالا نرو تا مانند مه ناپديد گردي .

خداوند به گاو وحشي شاخ کوتاه مي دهد .

مردي که کوه را از ميان برداشت ، کسي بود که شروع به جمع کردن کردن سنگريزه ها کرد .

سکوت زباني است که تمام ملت ها ي مختلف آن را مي فهمند.

دوستت دارم نه به خاطر شخصيت تو ، بلکه به خاطر شخصيتي که هنگام با تو بودن پيدا ميکنم.

دوست واقعي کسي است که دستاي تو را بگيرد ولي قلبت را لمس کند .

بدترين شکل دل تنگي آنست که در کنار او باشي ولي بداني که هرگز به او نخواهي رسيد.

تو ممکن است در تمام دنيا فقط يک نفر باشي ولي براي بعضي از افراد تمام دنيا هستي.

هرگز لبخند را ترک نکن ، حتي وقتي که ناراحتي ، چون هر کس امکان دارد عاشق لبخند تو شود .

اگر ياد بگيريد به مشکلات خود بخنديد ، پس هميشه چيزي داريد که به آن بخنديد.

با اين همه رنگ هاي تماشايي شرم آور است که زندگي را سياه و سفيد ببينيم

                                        من  ماندم تا بدان

 بهت ثابت کنم چقدر دوستت

غمگین تر از زمستان کیست ؟

پاییز

- او هیچ گاه بهار را ندیده است...