نکنه نگاهتو سايه اي از غم بگيره
چشماي قشنگتو يه لحظه ماتم بگيره
همه هستيم به فداي روي مثله گل تو
من که هيچي ندارم هرچي که دارم مال تو
(هرچي که دارم مال تو)

بيا و تمام گلهاي بهارم رو بگير
تو تمام شاديهاي روزگارم رو بگير
خنده هام مال تو خنده ي لبهامو بگير
دست بذار تو دست من گرمي دستامو بگير
(گرمي دستامو بگير)

همه ي ستاره هاي آسمونم مال تو
تک تک ترانه هاي عاشقونم مال تو
همه ي دارو ندارم گرچه قابل تو نيست
تا ابد اين دل پاک و مهربونم مال تو
اين دل پاک و مهربونم
آره آره آره آره مال تو

عزيزم گله نکن با بي قراري
عزيزم غصه نخور تا منو داري
عزيزم گله نکن با بي قراري
عزيزم غصه نخور تا منو داري

تا منو داري ديگه غصه ي فردارو نخور
جون من فداي تو حسرت دنيارو نخور
کوله بار خستگيهاتو بذار رو دوش من
واسه تو يه تکيه گاهم بيا تو آغوش من
(بيا تو آغوش من)

همه ي ستاره هاي آسمونم مال تو
تک تک ترانه هاي عاشقونم مال تو
همه ي دارو ندارم گرچه قابل تو نيست
تا ابد اين دل پاک و مهربونم مال تو
اين دل پاک و مهربونم
آره آره آره آره مال تو

مال تو تو تو تو

نکنه نگاهتو سايه اي از غم بگيره
چشماي قشنگتو يه لحظه ماتم بگيره
همه هستيم به فداي روي مثله گل تو
من که هيچي ندارم هرچي که دارم مال تو
(هرچي که دارم مال تو)

همه ي ستاره هاي آسمونم مال تو
تک تک ترانه هاي عاشقونم مال تو
همه ي دارو ندارم گرچه قابل تو نيست
تا ابد اين دل پاک و مهربونم مال تو
اين دل پاک و مهربونم
آره آره آره آره مال تو

اخه من هیچی ندارم که نثار تو کنم

تا فدای چشمهای مثل بهار تو کنم

می درخشی مثل یه تیکه جواهرتویک جمع

من میترسم عاقبت یه روزغمارت بکنم

من مثل شبهای بی ستاره سردوخالیم

خوب میترسم جای عشق غصه رویارتوکنم

تومثل قصه پرازخاطره هستی

نمی خوام من بی نشون تورو نشونه دارت بکنم

تو بگو خودت بگو باتو بمونم یا برم

اخه من هیچ نمی خوام که غصه دارت بکنم

تو که بی قرار دیدن شب وستاره ای    واسه دیدن ستاره بی قرارت بکنم

مثل دریا بی قراری

من چرا مثل یه برکه

موندگارت بکنم

من مثل شبای بی ستاره سردوخالیم

خوب می ترسم جای عشق غصه رو یارتوکنم

تو مثل قصه پر از خاطره هستی

نمی خوام من بی نشون تورو نشونه دارت بکنم

تقدیم به داداش رضا

من امشب با هجوم اشک مي گويم

                                                     دلم از روز و شب تنگ است باور کن

غزلهايم همه لبريز و اندوه اند

                                                   نگاهم بي تو بي رنگ است باور کن

ميان دفتر عمرم هزاران حرف بي معناست

                                                 ولي افسوس قلب ، واژه هاي سنگ است باور کن

نمي گويم تو را از ياد خواهم برد

                                               ز تو غافل شدن يک عالمه ننگ است باور کن

دلم از جنس يک نيلوفر آبيست

                                               دل تو نازنين مثل گل سنگ است باور کن

در این شبهای تنهایی  کسی حالم نمی پرسه  کسی دردم نمیدونه

                 نه همدرد و هم آوایی با من یکدل نمی خونه

از این سر گشتگی بیزارم بیزار

                   ولی راه فراری نیست...............

چشمهایم را باز بگذارید تا همه بدانند چشم انتظار از

دنیا رفته ام

یکی از دستهایم را در بیرون بگذارید تا همه بدانند از این

دنیا چیزی با خود نبرده ام

گل سرخی بر سینه ام بنهیدتا همه بدانند جوان ناکام از

دنیا رفته ام

یک قطعه یخ بر سینه ام بنهید تا به جای مادرم بر من

بگرید

پرنده اي كه صدايي به صافي شب داشت
شب صدا را در بيشه ها رها مي كرد
 مرا ز روزنه ي برگ ها صدا مي كرد
پلي گشوده شد از لابلاي چند درخت
به پيشواز قدم هاي سست من آمد
مرا به راز روان بودن آشنا ميكرد

آه عزيزكم
هرگز مرا نخواهی نوشيد

مگر سقراط در تو حلول كند
تا مرا بنوشی!

امروز بی تو ام

آن روز که با تو بودم

بی تو بودم

امروز که بی توام باتوام 

...........................................................

بي تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم
شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم
شدم آن عاشق ديوانه كه بودم
در نهانخانه
جانم گل ياد تو درخشيد
باغ صد خاطره خنديد
عطر صد خاطره پيچيد
 يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم
پر گشوديم و درآن خلوت دلخواسته ...

آخرین نقطه زمین
آرامگاه زمان بود
و در مرداب نيلوفر
تنها لحظه ها بودند كه گذر می کردند

دفتر ها ورق خوردند
صفحه ها شان
همه سياه
بغض ها فروخورده شدند
لبخند ها
همه صورتک
گلها پرپر می شدند
و بهار
تنها یک خیال بود
زمزمه ها فرياد می شدند
و آرزو...
آرزويی نبود شايد!