من زیر بارون بدون یار عاشق بارون

من توی کوچه ی پر از خلوت و تو توی کلبه پر سکوت

من کنار درخت کاج روبری کلبه و تو کنار شومینه

من کنار جوی آب جاری به یاد تو و تو توی سکوت به یاد ...؟!؟!؟!

من و اشک  و قطره ی بارون جاری فقط به خاطر با تو بودن

پس هیچ وقت سعی نکن که جلو شو بگیری

سلام

خیلی دوست دارم همیشه نمرت 20 باشه  اما توی این مورد نمی خوام

می خوام نمرت 0 باشه نه مال تو منم  نمی خوام 80 باشه ترجیح میدم 0 باشه

باشه؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟؟!!؟!؟!؟!؟؟!؟!؟!؟!؟!؟

عشق منو از نگیر

ماهی تنها

مگه میشه بی تو واسه روز من شروعی باشه

یا واسه خورشید قلبم لحظه ی طلوعی باشه

آسمون ابری من با تو پر میشه از آبی

باورم نمیشه انگار واسه من مثل یه خوابی

باد پاییز منو میبرد اگه ریشه ام نبودی

من فقط یه لحظه بودم گر همیشه ام نبودی

زندگی یه غربت تلخ وقتی که از تو جدا بود

بودنت واسم یه هدیه که به من داده خدا بود

مگه میشه بی تو خندید یا تو فکر خنده ای بود

تو نخندی مگه میشه که به فکر زندگی بود

ای که اسطوره ی عشقی نکنه تنهام بذاری

تن بی جونمو زیر همه ی غم هام بذاری

بیا تا با هم بکاریم این درخت زندگی ما

تا که آیینه ای باشیم واسه بخت زندگی ما

آره ما رویا بودیم و توی دنیای حقیقت

ما دو تا ماهی تنها توی عمق آب حسرت

بی خبر من از تو از من توی دریا هم اسیریم

نکنه خدا یه روزی توی تاریکی بمیریم

  دوست دارم

" ستاره "

فراموشم نکن هرگز ستاره

صدایم کن به لبخندی دوباره

واسه قلبی که فانوسی نداره

تویی تنها امید و راه چاره

تو نیستی و دل ماه هم شکسته

سیاهی رو تن دنیا نشسته

تو این شب های غم آلود و خسته

کجا بی تو کسی چشماشو بسته

دلم شبها به یاد تو بیداره

از آسمون جای خالیت می باره

تموم شد صبرش و طاقت نداره

برای دیدن تنها ستاره

بیا بازم بیا دوباره پیشم

که من با چشمکات دیوونه میشم

طلسم این شبای تارو بشکن

بمون اونجا همیشه گرم و روشن

"خاطره"

دلمو نشکن که من تنها ميشم
تنهاتر از يه درخت توي کوير

اي تو که تنها اميد موندني
آرزوهاي منو ازم نگير

اي که هستي تا ابد تو خاطرم
چه جوري آخه فراموشت کنم

عمريه با گرمي تو زنده ام
تو دلم نميشه خاموشت کنم

بي خيال تو کجا رويايي هست
که نره حتي يه لحظه از سرم

باورم شده که با من مي موني
پس بمون نذار بميره باورم

تويي اون خاطره که هميشه هست
خاطره موند نيه خوب ميدوني

توي ذهن ابري و گرفته ام
تو هميشه مثل بارون ميخوني

دستايي که سرد و خسته باشنو
اين فقط تويي که بايد بگيري

به دلي که خسته از تپيدنه
تويي که ميگي نبايد بميري

مهربون رنگ نگاه گرم تو
مثل قلب پاکت آسمونيه

قصه ي ديدن تو براي من
لايق هر چي ازش بخونيه

پس بيا تو اين سکوت بي نفس
تو بخون ترانه ي رسيد نو

تا صداي آشناي قلب من
بشکنه طلسم بي صدايي منو

پر پروازم باش

صداي اوازم باش

سكوتم  را  معجزه كن ،هميشه همراهم باش

من از  بهار مي گويم

مرا  به  فاصله نسپار

اشك ها بهانه اند ، چشم  به راهم باش

به ابر معجزه بنگر ،به روح پر گله بنگر

به پاي  قاصدك بنشين

او تورا مي خواند ،او  تو را مي ماند

بيا به  حريم  نهان ستاره برويم

بيا كه با هم از شكوفه بخوانيم ما از  سپيده ايم

بيا ترانه بخوانيم

اه بايد بروم صدايي مرا مي خواند

ديگر زماني نيست

كاش مي توانستم بمانم ماش با من همراه مي  شدي

ديگر توان  رفتن نيست

اما چه كنم  كه انها مرا مي خوانند

فاصله ها  بمانيد:

من آمدم ، من آمدم

" امشب"

امشبم نقش نگاهت تو خیالم میشینه 

زندگیم باز رنگ خوشبختی رو امشب میبینه

امشبم خواب میبینم با تو توی دشت بهار

میگیرم دستتو داد میزنم آسمون ببار

گرچه این تمام اون چیزییکه دلم میخواد

دست بی رحم زمونه عشقمو میده به باد

میدونم که تو رو داشتن چه محاله واسه من

با تو بودن این فقط قد خیاله واسه من

اما این سادگی قلبمو باور میکنم

مثل بچه ها تو رویا امشبو سر میکنم

هر چی باشه بازم همبازی کوچکت منم

باز من و تو و حالا دیگه عروسکت منم

با یه لبخند منو تا ستاره ها بردی و آه

توی تنهایی گذاشتی منو قلبم بی پناه

آخه قلبم توی اون روزا چرا مونده هنوز

قصه ی واقعی دنیا رو نخونده هنوز

میخواد باورش کنی اما تو خندت میگیره

هر کاری میکنه اونوقته که میخواد بمیره

یا که مونده توی اشکا و پریشونی شب

یا که خوابه با ستاره توی مهمونی شب

امشبم میگذره با رویای تو دوباره باز

صبح فردا واسه شب یه قصه ی تازه بساز

میخوام بگم از اون راز از اون قصه ی پنهون

از اون معنی سختی که میشه خیلی آسون

شدم رها دوباره تو اون فضای ساده

دوباره این خیابون و من همون پیاده

نشد که باشه با تو تموم بودن من

نشد که تو ببینی غم سرودن من

نشد که حس کنم من تو رو تا بینهایت

رو دستای خیالم یه حدسه از لطافت

تو   آغوشم  یه حجم از تصور حضورت

تو کوچه های بارون پر از عطر عبورت

شاید تقدیر ما بود شاید رسم همیشه

شاید اون موقع میشد ولی حالا نمیشه

تو رفتی و گذشتی تو رو ستاره هایی

من هر جایی که باشم تو نبض لحظه هایی

تو یه لبخند زیبا تویه شبنم پاکی

تو شادی طراوت رو غصه های خاکی

بر سر هر قبری صلیبی میگذارند

تا نشانگر آن قبر باشد من هم

بر گردنت صلیبی می آویزم تا همه

بدانند گورستان عشق من قلب توست

زیبا سفر به خیر زود تر بیا

دارم در انتظار تو دیوانه می شوم

یا تو به خاطر من زودتر بیا

یا من به خاطر تو از این شهر می روم

عزیز دل!

با تو هستم...گوش کن...

با عبور از هر ثانیه بیشتر از پیش به این باور میرسم که هر ذره از وجودم بی تابانه تو را طلب میکند و هر لحظه بیشتر از پیش نیازمند آغوش امنت هستم.

اين روزها

              گاهي براي فرار از اين همه دغدغه

                                              پناه مي برم به كنج روزهاي شاد كودكيم

روزهايي كه سرشار از عطر خوش بيخيالي بودند

روزهايي كه لبالب از شادي؛ پاكي و بي آلايشي سپري شدند

همان روزهاي خواندن اولين نماز

                                           روزهاي استجابت دعا به واسطه قلبي پاك!

و چقدر دلم ميخواهد دوباره دوباره دوباره

برگردم به همان روزها و

خدايم!

                                           قول ميدهم اين بار قدرشان را بيشتر بدانم

و ديگر هرگز عجله اي براي زودتر بزرگ شدن نداشته باشم...

به همین سادگی

     vasta donya man mikham piyadesham

با تو بودن از تو گفتن زيباست
مثل آواز قناري تو بهار

با تو بودن از تو گفتن زيباست
مثل آواز قشنگ جويبار

با تو بودن از تو گفتن زيباست
مثل نيلوفر آبي در آب
مثل اشكهاي لطيف شبنم روي گونه هاي زنبقهاي خواب

با تو بودن از تو گفتن زيباست
مثل بارش بارون تو كوير
مثل رويش دوباره چمن روي تن يخ زده زمين پير

تويي مهتاب سحر ، تويي بارون كوير
از تن خستهء من گرد غربت را بگير
مثل خورشيد بزن و آبم كن
مثل لالايي شب خوابم كن
به تن خسته بزن رنگ دگر
دل ما را تو ببر تا به سحر

واژه ها خسته اند از غلتیدن قلم بر کاغذ

                                  و قلب من خسته تر از واژه ها... می شکند

                                  چه ناگاه ستاره ها کم سو شدند

                                  کاش دلتنگی ام را واژهای بود...کاش بود  تا بخواند لحظه هایم را

                                  کدامین سجده اجابت می کند مرا...؟

نوازش دست هایت

من در چشمهایت ارامشی را یافتم ...نهایتی را

من در پاییز چشمهایت گام بر میدارم

                                                    وقتی ازان من است

من در نگاهت گذرگاهی رابه ان سوی مهربانی یافتم

شگفتی رسیدن به ارامشی در نهفتگی ها

به شفافی ظلمتی در سیاهی شب

به لطافت گلبرگ شکوفه های صورتی...

من ارامش بوسه هایت را در قلبم نهفته ام تا فقط برای من باشد...

بارها خواهم خواند تا بخشی از من شود نگاهت

تا نوازش دستهایت تا همیشه برای من باشد

                                                                   ...

آرامش

این بار مینویسم...نه برای اسمان و زمین . نه برای ماه وستاره

       این بار مینویسم...نه برای هیچ کس...

       مینویسم برای شکسته قلبی از تبار صداقتی در دور دستها...

       برای قلب عاشق سوخته در عشق.

       این چه عشقی است.سوختن...!!؟؟

       این بار مینویسم تا بدانند نا دانسته ها ...تا بدانند جرمی هم هست

       که بی گناه از ان مجرمی...

       کاش ای اسمانها مرا به دورترین اسمانها ببرید

                                                           شاید ارامشی بیابم...

مهتاب من

تو را به اسمانها میسپارم تا جانشین مهتاب شوی

               تا غزل خوان ارام وجودم شوی  در سکوت شبهای قلبم...

               تا مهتابم شوی در شب تار...

               منم به سوی تو ارام میکنم نگاه...تا سراپا هم شویم

               باشد تا شاید اسمانها از ان ما شود...

 بدون شباهت

اولش همه شکل هم هستیم
کوچولو...
حتی صداهامون هم شبیه به همدیگه است
با اولین گریه بازی شروع میشه
هی بزرگ می شیم
بزرگ و بزرگتر
اونقدر بزرگ که یادمون میره
یه روز کوچولو بودیم
دیگه هیچ چیزیمون شبیه به هم نیست
حتی صداهامون
گاهی با هم می خندیم
گاهی به هم!
اینجا دیگه بازی به نیمه رسیده
:
واسه بردن بازی
روی نیمه ی دوم نمی شه خیلی حساب کرد
گاهی باید برای بردن بازی
بین دو نیمه
دوباره متولد شد!

اینم آخر عشقولانگی٬یکی منم یکی .......

عشق را دوست دارم نه در قفس***بوسه را دوست دارم نه در هوس***تو را دوست دارم تا آخرین نفس

 می گی عاشق بارونی ولی وقتی بارون میاد چتر می گیری بالای سرت٬می گی 

عاشق برفی ولی طاقت یه گوله برف رو نداری میگی پرنده رودوست داری اما میاندازیش تو  قفس

عکس قشنگت رو به روم نگاه تو تو چشمام

قصه می گن چشمای تو از عشقی بی سرانجام

از اون روزا تا این شبا انگار یه عمر گذشته

ببین که شیشه ی دلم تو دست تو شکسته

نگو نگو تموم شده گذشته ها گذشته

این فاصله میون ما طلسم سرگذشته

بمون بمون که اشک غم نشسته توی چشمام

نمی شنوی فریادم و که بی تو خیلی تنهام

دنیا به این بزرگی و دنیای من کوچیکه

اگه تو بری برای من میمونه خونه خالی 

از من  گذشتی و به روم درا رو بستی

فقط تو رو می خواستم و تو این باور نکردی

می خوام تو شبهای خودم خلوت کنم به یادت

تو شهر رویا گم بشم به یاد خاطراتت

تو نیستی و بدون تو فضای خونه سرده

بیا ای عشق من دلم هوات و کرده

دوست دارم به اندازه تمام قدم هایی که تا این لحظه بر داشتی و خواهی داشت